جراحی دهان، فک و صورت فونسکا ۲۰۱۸ – جلد دوم

ترجمه متون مرجع هر یک از حیطه های پزشکی و دندانپزشکی همچون کتاب جراحی دهان فک و صورت فونسکا که سالهاست به عنوان مرجع آزمونهای ارتقا و برد این رشته مورد استفاده قرار می گیرد تجربه‌ای است خطیر و پر چالش بود که مگر با یاری و همکاری اساتید گرانقدر و مجرب این حقیر امکان پذیر نمی گردید.
به دلیل حجم زیاد مطالب صرفاً بخش‌هایی از این کتاب که مورد هدف سوالات آزمون های ارتقا و به رشته جراحی دهان فک و صورت میباشد در ۸ جلد به چاپ می‌رسد جلد اول بی حسی بیهوشی و کنترل درد جراحی دنتوآلو ئولار
جراحی دنتوآلو ئولار
جراحی ایمپلنت 
جلد دوم
جراحی پاتولوژی 
اختلالات تمیورومندیبولار
جلد سوم:
جراحی ارتوگناتیک
جراحی زیبایی
جراحی شکاف و جمجمه ای-صورتی

تاریخچه جراحی تمپورومندیبولار:

اولین شخصی شناخته می‌شود که ترمیم دیسک تمپورومندیبولار را در سال ۱۸۸۷ تشریح کرده است وی درمان موفقیت آمیز ز دو بیمار دچار locking یا clicking دردناک در TMJ را با استفاده از جا اندازی دیسک به روش جراحی گزارش کرده و به درستی اظهار داشته است که این مشکلات از غضروف بین مفصلی جابجا شده به دلیل پارگی ناگهانی اتصالات آن یا به دلیل تحت کشش قرار گرفتن تدریجی این اتصالات ناشی می شوند.
Annandale از یک برش استفاده می نمود که می توان گفت مشابه برش دسترسی دهنده preauricular امروزی بوده است.
در مقابل، Stimson در سال ۱۸۹۵ خارج سازی کندیل مندیبل را از طریق برشی T شکل تشریح کرده است که بازوی افقی آن در طول قسمت تحت عنوانی زایگوما بوده و حدوداً یک چهارم اینچ طول داشته است و و بازوی عمودی آن به طول یک اینچ فقط پوست را شامل می‌شده است عروق و اعصاب پاروتید به طرف پایین کنار زده شده تا از آسیب دیدن آنها جلوگیری شود.
John Murphy در سال ۱۹۱۴ گزارشی پیرامون چهار مورد انکیلوز TMJ را به روش آرتروپلاستی و چرخاندن یک فلپ بینابینی از چربی تمپورال و فاشیای تمپورالیس منتشر  ساخت. برش او L شکل بوده است به طوری که قاعده آن در راستای کناره فوقانی قوس زایگوماتیک قرار می گرفته و بازوی عمودی آن در انتهای خلفی یک دوم اینچ تا بالا امتداد یافته است طبق ادعای Murphy حفظ کردن برش افقی در بالای قفس زایگوماتیک به دور از عصب فاسیال قرار می گرفته است